| Hilda Fernández Rodríguez | ||
Nacida na
primavera do 94 e criada nas terras de Vilaza, vencellada coa súa
natureza e profundamente influida polas súas xentes.
Dende pequena o afán pola lectura e a música aflorou, e ata o de ahora siguen sendo os dous eixes centrais da súa vida. |
![]() |
|
![]() |
VILAZA Podería escribir cento e unha odas predicando a túa beleza. Podería gritar aos catro ventos cal é o segredo da túa fermosura. Pero calarei. Prefiro escoitar o murmurio dos paxaros. O son monótono do río a escorregar entre as pedras. E síntome privilexiada por terte agora na miña vida. Algún día preguntareime que como estás, que por que volvo se xa nada me ata a ti. E eu respondereiche. Gritando dendo o teu cumio máis alto: "Porque o vento tráeme os aromas da miña infancia, porque o rozar co meu corpo lémbrame as mans da xente que me abrazou" Ti, froito, sustento da miña loucura. Única ambición pola que vivo. Villaza, ti, miña amante. |
|